تبليغاتX
باورم کن!...

همه آدمها با هم فرق دارن ! در حالیکه همشون آدمن !  هر کدوم ویژگیهای بخصوصی دارن که در یه شرایط و موقعیت بخصوص ، باز هم متفاوته ! 

وقتی به آدمها نگاه میکنم ، وقتی باهاشون همصحبت میشم ! وقتی ازشون سوالی میپرسم و در صورتی که جوابی میشنوم ، تازه میفهمم تو ذهن هرکسی ، حرفها و اتفاقاتی هست که ممکنه حتی واسه من و یا حتی دیگران اتفاق نیفتاده باشه .  درون هرکدوم ما با دیگری زمین تا آسمون فرق میکنه (!) در حالیکه ، جنس درون همهء ماها یکیه !   

قشنگی خلقت ، اینجاست که خودشو نشون میده ! ...:* تفاوت در عین شباهت *:...  

 

چه زود اسفند 86 رسید ! و چه زود به پایان میرسه و جای خودشو به 87 میده !

یاد بهمن پارسال بخیر (!) خیال میکردم واسه اینکه سال 85 تموم شه ، باید یه عمر صبر کنم !  حالا .... منتظر سال 87 نشستم ! 

خداییش سال 86 خیلی سال باحالی بود ! به من یکی که کلی خوش گذشت ! میشه گفت سالی با حداقل دلتنگی ها و ساده ترین مشکلات و زیباترین خاطره ها و قشنگترین حوادث و آشنایی ها !

سالی که یه عالمه دوست خوب پیدا کردم که خارج از دنیای نت هم با هم ارتباط داریم ؛ مثل آرزو ، لیلا ، معصومه ، آجی آلیس نازنینم و ...  !

 

سال 86 هم تموم میشه !   جدی جدی چقد عمر ماها زود میگذره و ما اینو خوب میدونیم و باز ، قدر نمیدونیم !

یعنی میشه یه روز علاوه بر ثانیه هامون ، قدر و منزلت واقعی خودمون و اطرافیانمون رو هم بدونیم ؟! یعنی میشه ؟!(!)

 

****

********

**************

تقدیم به خیال برتر ذهن ندا ...

 

آن زمان ها ...، به امیدی که تو ، برخواهی گشت ، ...

پای هر پنجره ، ... مات ...

                                    ... مینشستم به تماشا ، تنها (!) ،...

                                                             گاه بر پردهء ابر ...

                                                            گاه در روزن ماه ...

دور ، ... تا دورترین جاها میرفت نگاه ...

                                                باز میگشتم تنها ، هیهات !

                               "چشم ها دوخته ام بر در و دیوار هنوز !"  

 

 


+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 12:43
توسط ندا همسفر نسیم موضوع: |

از همون بچگیم ، با تصورات و تخیلات و این چیزا حال میکردم .  نه اینکه همش تو رویا باشما ! نه ! ... اما گاهی با خودم میگم آدم اینهمه واقعیت رو میبینه ، خب چرا گاهی تو توهم نره و یه دو سه چشم برهم زدنی خوش نباشه ؟!

 

گاهی وقتا خوشی آدم ، درست مثل یه توهم میمونه ! مثل یه پلک زدن !  درست عین سفری که رفتم خونه خواهرم ، پیش محمود طلا !  مدت کمی نبود ، ولی خیلی زود گذشت ! مثل همیشه ثانیه ها رو استفاده کردم و تا تونستم محمود رو بغل کردم و بوسیدم و جلو چشام نگهش داشتم  ، حتی وقتی خواب بود میرفتم بالا سرش و عین این ندید پدیدا نگاهش میکردم !       

 

گذشته از این حرفا ، تصورات و تخیلات اینجا به درد میخوره ! وقتی که دیگه مثل حالا محمــود پیشم نیست تا بغلش کنم ، اون موقع میرم تو تخیلاتم و دستاشو میگیرم و با هم بالا و پایین میپریم ، درست مثل اون روزا !

 

کی به کیه ؟  اینطوری زندگی عین شوکولات شیرین میشه !  حالا بگن طرف مشکل داره !  اگه خوش بودن با رویای اونایی که دوستشون داریم خُل بازیه ، بقول شاعر " آره از عشق تو دیوونگی هم عالمیه ! "   همینه که هست !  

 

             

               یه دلتنگی کوچولو ...

 

پرواز آفتاب و نسیم و پرنده را ...

                                  می دانم و صفای دل آویز دشت را !...

اما ، من این میان ...

                        پرواز لحظه ها را

                                            افسوس میخورم !

                                                    

                                       پرواز این پرندهء بی بازگشت را !!!(!)

****

********

**************

تقدیم به خیال برتر ذهن ندا ...

 

خدا رو چه دیدی؟!! آخه میگن شاید یه روز ، تو ، بشی حقیقت برتر ذهن ندا !

 


+ نوشته شده در پنجشنبه هجدهم بهمن 1386ساعت 12:49
توسط ندا همسفر نسیم موضوع: |