P حافظه آدما برای موارد بی اهمیت هم ، بخوبیه موارد مهم کار میکنه طوریکه وقتی یه بار دیگه در همون موقعیت قرار میگیری ، درست مثل تماشای یه فیلم تکراری ، مقابل چشمهات به تصویر کشیده میشه . بهتره که این صحنه های تکراری ، خوشایند و لبخندزا باشه ! در غیر اینصورت ، فقط میشه آیینهء دق !  

P روی کاغذ ابروباد نوشته و زده بود به دیوار اتاقش ! قسمت اول متن خیلی برام دلنشینه ؛ هرچند قسمت (*) به بعد ، دردناکه و غیر قابل لمس

از ترانه ها ...

          ... بودنم ، ...

                     ... این آمدن های همیشگی ام ...

بوی بهشت نمی آید !

نیامدی !!! ...

             میروم ! ...

                       *… اما ...

                            این  _  " به جهنم (!) " _ گفتنت را  نیز ...

                                                                        دوست دارم  ...

P مدتیه پل  ِ هوایی کنار دانشگاه ، برام شده جاده ای برای سکوت ِ ذهن و خلوت افکارم ! مثل این میمونه که طی عبور از پُل ، وارد خلأ میشم ؛ و تا از روی آخرین پله ، قدم به زمین میذارم ، وارد همهمه مشغولیات فکری میشم ! گاهی وقتا با خودم میگم این پُل ، یه نمونه از جزیره ، تو سریال LOST هستش یه مکان کاملاً استثنایی !!!

P برای بار نمیدونم چندُم، فیلم Kal Ho Naa Ho( شاید فردایی نباشد !! ) رو نگاه کردم هردفعه که میبینمش ، چون میدونم قضیه چیه ، غم بیشتری وجودمو میگیره یکی نیست بهم بگه " مجبوری ؟!!! "

P استاد تاریخ صدر اسلاممون یه روحانیه بدون لباس روحانیته که حقوق خوندن و بقولی سری در سرا دارن و اینا... !  ایششششش

درس که هیچ ، چند تا سوال میگه و ما می نویسیم و قراره سوالات امتحان پایان ترمو هم بهمون بگه تیک بزنیم و همونا رو بخونیم از کل دو ساعت تایم کلاس ، شاید فقط نیم ساعتش یه ذره درسی باشه بقیه ش همش حرف و حدیث و بگو بخند و کل کل و جنگ و ....

اخرش اینه که خیلی پاپیچ بچه ها خصوصاً خانومای کلاس میشه ! سر قضیه های عجیب و غریب بچه های کلاس رو به حرف میاره ؛ بقولی منظورم از بچه ها ، " خواهرا و برادرا " هست  سر قضیه کار و تحصیل خانوما ، اشتغال شون ؛ گاهی خانه داری و همسرداریشون بحث راه میندازه و همه رو به جون هم میندازه خیلی تابلوئه که حرفاش ضد زن هاست ؛ با اینحال خودش فکر میکنه جانب خانوما رو میگیره ( آره جون خودش !! )

البته یکی دیگه از استادهامون بود ترم قبل ، مالیه عمومی تدریس میکرد و با اینکه خیلی بی ربط به درسش بود از همین بحثا راه مینداخت ؛ ولی بدون اینکه بچه ها رو وادار به درگیری های لفظی کنه (!)! میشه گفت تقریباً حرفهای استاد تاریخمون رو میزد و مدام از ما خانوما شکایت میکرد که برای چی میخوایید جای مردها رو بگیرید ؟ درس میخونید که چی بشه ؟ کار میکنید که چیکار کنید ؟ و ... اما در عوض ، رو به پسرای کلاس میگفت : " ... و خاک دو عالم بر سر شماها که بسادگی اجازه میدین جای شما رو بگیرن ؛ شماها با تنبلی خودتون نشون دادین که بدون شما هم میتونن بهترین باشن ! "

.=.=.=.=.=.

پ.ن 1 : زن ذلیلای قسمت برادران  ، تو این بحثا در کلاس  کاملا شناخته میشن ! همون قضیه زبان سُرخ سر سبز میدهد بر باد و اینا

پ.ن 2 : بنظر میرسه دانشجوها بیشتر از اینکه رغبت برای درس خوندن و گوش دادن  داشته باشن ، علاقه به فلسفه و تفسیر و تحلیل مسائل اجتماعی و فرهنگی ، سیاسی و ... خلاصه وقت تلف کردن تایم کلاس درس دارن !

پ.ن 3 : چقدر خوبه تو این نوع مباحثه ها چه دخترا ، چه پسرا ، ادب رو رعایت کنن و بحثا رو به سُخره و تمسخر نگیرن ! هرچند این بحثا بدون خنده هم جذابیت نداره

P اگه تولد داود ، بهترین داداشیه دنیا ، توی اردیبهشت نبود ، دلم میخواست از ماه های سال ، حذف بشه

P خدا جونم ؟! ... نمیخوای بگی قضیه چیه ؟!

         یه دلتنگی کوچولو ...

                                      ... هیچکس ، تنهاییم را حس نکرد !

تقدیم به خیال برتر ذهن ندا ...

برای رویش نهال ِ خنده هایت ، بارانی مشتاقم ! می بارم !!بی مثال رشد کن ؛ و لبخند بزن !

P " هرگز یک دوست قدیمی را دور نینداز . تو هرگز نمیتوانی او را جایگزین کنی . دوستی مانند شراب است، با کهنه شدنش بهتر می شود " این جمله رو خیلی دوست دارم آخه یاد بهترین و ناب ترین دوستام میفتم که هیچ وقت تنهام نذاشتن و باور دارم که تنهام نمیذارن  ؛ منم تمام تلاشمو برای حفظ و خرسندی اونها میکنم . پیدا کردن دوست خوب و واقعــــــــی خیلی خیلی سخته !! اما اگه پیداش کردی و از دستش بدی ، یعنی یه گنج  ِ بی نهایت رو به سادگی از دست دادی

P برای باور کردن همدیگه ، نیازی به منطق و قانون نداریم ! ذره ای انصاف و محبت ، کافیه !

P بهار امسال یه بهار  ِ واقعی بود !

بارون ِ فراوونش ، آسمون ابری لحظه به لحظه ش ، سرمای دلنشین و گیراش ، آفتاب ِ ملایم و دوست داشتنیش

P باورم کن ...

باور کن برات دعا میکنم !

برای روان شدن قلمت در بیان ِ واژه ها ، روی کاغذی مملو از موفقیت و کامیابی دعا میکنم

باور کن دعا میکنم ، ...

دعا میکنم گلخند شادی ِ سربلندی از لبات ، هیچ وقت پاک نشه !

برات دعا میکنم ...

و دعا میکنم که خدا دعای منو برای پیروزی حتمی تو ، اجابت کنه !

P میدونم یه وقتایی دلت برام تنگ میشه

               تو خیابونو نگاه میکنی از پشت شیشه

                         اون که از پشت ِ درختا میگذره ، شاید منم !!

                                           که دارم تنهایی ، با یاد  ِ تو پرسه میزنم          

P  توضیح برای دوست خوبم که ضمن قدم رنجه به وبلاگم ، پرسیده بود حکایت این p های کنار هر پاراگراف چیه . دوست ِ من ؛ اگه با اینترنت اکسپلورر بیای ، میبینی که اونها علامت تیک هست ؛ فقط برای مشخص کردن پاراگرافها ... و دیگر هیچ !!

تقدیم به خیال برتر ذهن ندا ...

اگه برای بودنم بی تابی ، ...

دستت رو بذار روی قلبت و ، تپش های قلبمو در انتظار  ِ دیدارت لمس کن !