از همون بچگیم ، با تصورات و تخیلات و این چیزا حال میکردم .  نه اینکه همش تو رویا باشما ! نه ! ... اما گاهی با خودم میگم آدم اینهمه واقعیت رو میبینه ، خب چرا گاهی تو توهم نره و یه دو سه چشم برهم زدنی خوش نباشه ؟!

گاهی وقتا خوشی آدم ، درست مثل یه توهم میمونه ! مثل یه پلک زدن !  درست عین سفری که رفتم خونه خواهرم ، پیش محمود طلا !  مدت کمی نبود ، ولی خیلی زود گذشت ! مثل همیشه ثانیه ها رو استفاده کردم و تا تونستم محمود رو بغل کردم و بوسیدم و جلو چشام نگهش داشتم  ، حتی وقتی خواب بود میرفتم بالا سرش و عین این ندید پدیدا نگاهش میکردم !       

گذشته از این حرفا ، تصورات و تخیلات اینجا به درد میخوره ! وقتی که دیگه مثل حالا محمــود پیشم نیست تا بغلش کنم ، اون موقع میرم تو تخیلاتم و دستاشو میگیرم و با هم بالا و پایین میپریم ، درست مثل اون روزا !

کی به کیه ؟  اینطوری زندگی عین شوکولات شیرین میشه !  حالا بگن طرف مشکل داره !  اگه خوش بودن با رویای اونایی که دوستشون داریم خُل بازیه ، بقول شاعر " آره از عشق تو دیوونگی هم عالمیه ! "   همینه که هست !  

               یه دلتنگی کوچولو ...

پرواز آفتاب و نسیم و پرنده را ...

                                  می دانم و صفای دل آویز دشت را !...

اما ، من این میان ...

                        پرواز لحظه ها را

                                            افسوس میخورم !

                                       پرواز این پرندهء بی بازگشت را !!!(!)

****

********

**************

تقدیم به خیال برتر ذهن ندا ...

خدا رو چه دیدی؟!! آخه میگن شاید یه روز ، تو ، بشی حقیقت برتر ذهن ندا !