P تقدیم به همزاد  ِ لحظه ها

داشتن همزاد خیلی خوبه !! یه همزاد واقعی ، که حتی اگه همیشه و همه وقت مثل تو فکر نمیکنه ، اما حرفات رو میفهمه و درک میکنه ، یا حداقل تمام تلاشش رو میکنه ! البته بجز مسائل سیاسی

کسی که ، وقتی دیگران حرفت رو نمیفهمن یا باورت ندارن ، با آغوش گرم قلبش پذیرات میشه ! گاهی که فکر میکنی اشتباه میکنی تأییدت میکنه و بهت حق میده که " تو هم میتونی اشتباه کنی" ، " میتونی غیر از دیگران فکر کنی !  " همزاد ، کسیه که بال شکسته ت رو مرهم میذاره و شوق پروازت رو دوچندان میکنه ، بدون چشم داشت و فقط از روی محبت و انسان دوستی ! همزاد ؛ یعنی یکی عین " خودت " !

یه همزاد !!

 P راست میگن دوستان رو باید در سختی ها شناخت  در پیچیدگی ها و اختلاف ها . اینو بخوبی تو این مدت رقابت کاندیداها درک کردم و تا حد زیادی برای خودم و اون ذهنیتی که از برخی دوستام برای خودم ساخته بودم متاسف شدم

P اصلاً فایده نداره !

انگار هرچقدر تلاش کنی اثر نداره ! یه ذره ، حتی یه ذره نای توضیح دادن برام نمونده ! اصلاً هرطوری دوست دارن فکر کنن ! هرطوری میخوان بگن ! هرطوری میخوان خراب کنن ! بی خیال (!)!... من پنجره های نگاهمو ، بروی بی انصافی ها ؛ خیلی وقته بسته م !

P این وبلاگو خیلی دوست دارم (!)  چون از همون ابتدا تمام موضوعات بیان شده در اون ، متعلق به خودم بوده . به حرفام ، خواسته هام ، آرزوهام ، دلتنگی هام ، مهرورزی هام ، شیطنت هام و ... !  اینجا اگه حرفی زده شد سعی شد بدون غرض ورزی باشه . حرفی نبود که به در بگم تا دیوار بشنوه . یعنی مخاطب خاصی نداشت تا بخوام بهش چیزی بفهمونم یا ... ! اما خیلی وقته که دیگه حسش نیست . احساس میکنم گفتن دیگه فایده ای نداره . حرفهای تکراری هم که دیگه گفتن نداره  . اگه حرف تازه ای بود بازم اینجا مینویسم و الا که هیچ ! نمیخوام خداحافظی کنم ، پس ، برای همه آرزوی موفقیت میکنم !  به امید دیدار

تقدیم به خیال برتر ذهن ندا ... 

از تو بنویسم یا ننویسم ، درمانی بر دلتنگی اَم نمیشوی !

پس دیگر نمی نویسم ، ...

شاید در خیالم ، پر بکشی همراه با نسیم ، در هیاهوی قاصدکهای تنهایی  ِ ذهنم !